Chcę jeszcze żyć

Mirosław Leśniak
Felieton “Chcę jeszcze żyć”


W jakim wieku my żyjemy. Żeby przez transkontynentalne połączenia skakać sobie do gardeł. Żeby darem życia zabijać w najpowolniejsze, sadystyczne sposoby. Aby konsekwentnie dążyć do zagłady. Aby pluć wszystkim w twarze. Aby rodakom nogi podkładać. Aby siać niepokój, zwątpienie, strach na wszelkie możliwe sposoby. Znalazłem Koran. Czy to raczej Koran odnalazł mnie. Zestawił mnie z Bogiem Miłosiernym. Stworzycielem Niebios i Ziemi. Panem Światów. A zegary bezlitośnie czas liczą. Nie ma ilości której nie odmierzą. A mądrze rozdysponowany zaspokoi potrzeby pracy człowieczej. Pracy aby budować, niszczyć, zabijać. Rodzić się na nowo, umierać. Potem jak papierowa torba z McDonnald’s przegnić na śmieciach. Lecz nie jak ona zostać zbawionym. Nie umrę na raka i znalazłem gigantyczną dziurę w globalnej ekonomii technicznej. Nazywają mnie wariatem, mieszkam w DPS. Ciągle stawia się mnie przed sądem. Rodzinnym, bo to dla upośledzonych. Moje IQ dobija do skali czasami. A chwała Panu niech będzie po wieki wieków. Towarzyszą mi obawy o własne zdrowie i życie. Łatwo stać się celem. Wystarczy wychylić się poza szereg. A ja zawsze dążyłem aby być unikatowy. Jedyny. Chcę jeszcze żyć. Choć tak wielu dąży do tego aby mi się odechciało. Po moim osiedlu chodzi jakiś profesjonalny pozer, ubrany dokładnie jak ja. Z daleka idzie pomylić. Ludzie muszą myśleć, że nic złego się nie dzieje. Że ja nadal wśród nich jestem. A ja zostałem zesłany z mojego miasta Inowrocławia do DPS. Na wygnanie. To moi rodacy. Wszyscy jesteśmy tam polakami, dlaczego mi się to przytrafiło. W edukacji widzę nadzieję, raduję się nią, może uda mi się skończyć szkołę. Pomimo iż rząd wprowadza psiarnię do szkół. Psiarnia w szkołach, wstyd i hańba. Jeszcze nic mi nie jest, jeszcze obsługuję komputer, jeszcze piszę, jeszcze publikuję. A Bóg jest największy. I coś z czasem robię, nikomu nie szkodzę. Może tylko samemu sobie, palę te cygarety. Wielu tu mogłoby wykonywać proste prace, mimo bycia lekko chorymi czy upośledzonymi. Wielu w tym DPS mogłoby żyć w społeczeństwie wykonując te prace. Mogą nosić rzeczy czy przystrzygać ten trawnik. Jednak socjaliści zadecydowali, że należy ich umieszczać w obozach. Na pohybel socjalistom. Bóg, resztki honoru i ojczyzny. Okruchy życia jak w telewizji. Telewizji z której wycięto nam wszelkie programy prawicowe. I są seriale o psach, bynajmniej nie o Reksio. Niech żyje Dżihad! Bóg jest największy.

Stefan utknął w kiblu
A Reksio zaszczekał
To Stefana interes
Dlaczego utknął w kiblu